آخرین اخبار
ساختار اتمی بور

ساختار اتمی بور

اتمی که به وسیله‌ی آزمایش ورقه‌ی طلای رادرفورد پیشنهاد شد، ذاتا ناپایدار است. در این مدل، الکترون‌ها باید انرژی از دست بدهند و طی یک حرکت مارپیچی با هسته‌های دارای بار مثبت برخورد کنند که نتیجه‌ی آن گسیل نور در یک طیف پیوسته از طول موج‌هاست. اما در واقعیت، اتم‌ها پایدار می‌مانند و نور از الکترون‌ها تنها به صورت کوانتوم‌های گسسته گسیل می‌شود.

این نیلز بور، فیزیک‌دان دانمارکی بود که با بکار‌گیری نظریه‌ی کوانتومی نوظهور سعی کرد این مسئله را توجیه کند. او الکترون‌ها را به این صورت که می‌توانند تنها بر روی مدار‌هایی با انرژی‌های مشخص بچرخند تجسم کرد. برای اینکه یک الکترون به مدار پایین‌تر سقوط کند، باید بخشی از انرژی‌اش را به صورت یک فوتون با انرژی برابر اختلاف انرژی دو مدار از دست دهد. همچنین الکترون باید یک فوتون با انرژی کافی جذب کند تا به یک مدار بالا‌تر جهش کند. این نظریه، اساس علم طیف‌سنجی است و اختلاف بین تراز‌های انرژی با معادله‌ی پلانک داده می‌شود.
 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام  
پست الكترونيک
وب سایت
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
نظر
login