ساختار اتمی رادرفورد

ساختار اتمی رادرفورد

دوگانگی موج-ذره نشان می‌دهد که نظریه‌ی کوانتومی نه تنها در مورد نور، بلکه در مورد اتم‌ها و ذرات زیر‌اتمی نیز بکار می‌رود. بنابراین درک ما از این ذرات چگونه توسعه یافت؟

جی جی تامسون (J.J. Thomson) پس از کشف الکترون، یک مدل ساده‌ی اتمی ارائه داد که در آن الکترون‌ها با بار منفی به وسیله‌ی یک فضای با بار مثبت همچون کشمش‌های داخل یک کیک احاطه شده‌اند.
با این وجود در سال 1908، رادرفورد، گایگر و مارسدن داستان پیچیده‌تری را کشف کردند. آن‌ها در یک آزمایش معروف، ذرات رادیو‌اکتیو آلفا را از میان یک ورقه‌ی نازک طلا به طرف یک صفحه‌ی فسفرسانس که هنگام برخورد ذرات با آن روشن می‌شد، شلیک کردند. بیشتر ذرات، مستقیما از میان ورقه‌ی طلا عبور کردند، اما برخی دیگر اندکی منحرف شده و مابقی کاملا منعکس شدند. چنین رفتاری با مدل کیک کشمشی قابل توضیح نبود، بنابراین گروه رادرفورد متوجه شد که بیشتر ماده در یک اتم، در یک هسته‌ی کوچک مرکزی فشرده شده ‌است، که امروزه می‌دانیم خود این هسته از ذرات زیر‌اتمی کوچک‌تری به نام پروتون‌ها و نوترون‌ها تشکیل شده ‌است.
 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام  
پست الكترونيک
وب سایت
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
نظر
login