پراش الکترون

پراش الکترون

اثبات مستقیم ایده‌های دوبروی درباره دوگانگی موج-ذره توسط کلینتون دیویسون (Clinton Davisson) و لستر گرمر (Lester Germer) در سال ۱۹۲۹ ارائه شد.

آزمایش آن‌ها شامل شلیک پرتوهای الکترونی به بلور نیکل خالص بود. شکاف‌های باریک بین صفحه‌های اتمی بلور،‌ به دلیل این که طول‌ موج دوبروی الکترون‌ها بسیار کوچکتر از طول‌موج نور مرئی است، می‌توانند به عنوان یک توری پراش عمل کنند. دیویسون و گرمر، نوارهای تداخلی مشابه با نوارهای تداخلی ایجاد شده توسط پراش نور را، در شدت الکترون‌های وارد شده به سمت دیگر بلور، اندازه‌گیری کردند. این نتیجه به طور مستقل در یک آزمایش مشابه توسط دانشمند انگلیسی، جورج تامسون تایید شد.

این حقیقت که الکترون‌ها تحت پراش قرار می‌گیرند، نه تنها به طور قطعی نشان داد که آن‌ها خواص موج‌مانند دارند، بلکه اثبات کرد که اهمیت عملی زیادی نیز دارند. طول ‌موج کوچک الکترون‌ها به ما اجازه می‌دهد تا از آن‌ها برای بررسی ساختار ماده در سطوح بسیار عمیق‌تر از میکروسکوپ نوری استفاده کنیم.
 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام  
پست الكترونيک
وب سایت
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
نظر
login