پراکندگی کامپتون

پراکندگی کامپتون

در سال 1923 آرتور کامپتون، فیزیکدان آمریکایی، اثر دیگری را ثابت کرد که ماهیت ذره¬ای تابش الکترمغناطیسی را برجسته می‌نمود.

او با تاباندن پرتوهای ایکس به اتم‌های کربن، مشاهده کرد که چگونه برخی فوتون‌ها منعکس و برخی دیگر با برخورد به الکترون‌های داخل اتم پراکنده شدند. فوتون‌های اشعه‌ی ایکس دارای انرژی بسیار بیشتری نسبت به انرژی لازم برای آزادسازی یک الکترون از اتم هستند، بنابراین تنها با از دست دادن بخش کوچکی از انرژی‌شان باعث جدایی یک الکترون از اتم می‌شوند و حین پراکنده شدن به اطراف، مابقی آن را حفظ می‌کنند. با این وجود، فرکانس هر فوتون‌ به خاطر از دست دادن بخشی از انرژی، اندکی کوچک‌تر می‌شود.

کامپتون این فرایند را به رفتار توپ‌های بیلیارد تشبیه کرد: هنگامی که یک توپ به توپ دیگر برخورد می‌کند مقداری از انرژی و تکانه‌ی خود را به آن منتقل می‌کند. هر دو توپ پس از برخورد، پس‌زده می‌شوند، اما توپ اول با سرعتی بسیار کمتر از سرعت پیش از برخوردش حرکت می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد که تکانه کل سیستم (متشکل از هر دو توپ) در چنین برخوردهایی باید پایسته بماند. به این ترتیب رفتار نور به گونه‌ای که انگار دارای تکانه است، شاهدی دیگر بر ذره‌ای بودن آن است.
 
 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام  
پست الكترونيک
وب سایت
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
نظر
login